https://gotoyazd.com

با ما تماس بگیرید : +98(35) 3728 3090

رزرو هتل یزد

رزرو تور یزد

رزرو وسيله نقليه

هتل ارگ جدید یزد

وحشی بافقی شاعری شوریده دل

تاریخ ثبت : 12 تیر 1397 صفحه اصلی  »  وبلاگ  »  سفر به یزد  »  وحشی بافقی شاعری شوریده دل
وحشی بافقی شاعری شوریده دل وحشی بافقی شاعری شوریده دل

زندگینامه وحشی بافقی

کمال ‌الدین یا شمس ‌الدین محمد وحشی بافقی یکی از نامدارترین شاعران ایرانی است که در سال ۹۳۹ هـ. ق و دوران پادشاهی شاه طهماسب و شاه اسماعیل دوم صفوی در شهرستان بافق یزد دیده به جهان گشود.

وی تحصیلات مقدماتی خود را در بافق گذراند و در جوانی به یزد رفت تا در محضر علما و فضلای یزد کسب علم کند. پس از چند سال به کاشان نقل مکان نمود و به شغل مکتب ‌داری مشغول شد. چندی بعد به بندر هرمز و هندوستان سفر کرد سپس در اواسط عمر به یزد برگشت و تا آخر عمر( سال ۹۹۱ هـ ق) از این شهر خارج نشد.

وحشی از شاعری، تنها برای بیان افکار و احساسات خود استفاده می کرد و هرگز به فکر کسب مال و زراندوزی نبود.

زندگینامه وحشی بافقی

ویژگی سخن وحشی بافقی

اهمیت شاعری وحشی بافقی در سبک خاص بیان اوست. مضامین، ظرایف شاعرانه و نازک خیالی های او آنچنان با زبانی ساده و روان بیان شده که گاه به محاوره می رسد و گویی حرفهای روزمره اش را بدون استفاده از اختیارات شاعری به تحریر درآورده است. همین امر به شاعری او ارزش و اعتبار فراوانی بخشیده و او را سرآمد شاعران عصر خویش و مکتب وقوع نموده است.

وحشی همچنین از صنایع و آرایه های لفظی و کلمات فاخر عربی دوری کرده مگر اینکه برای استواری کلامش ضروری بوده باشد. وحشی در کنار استقبال از اشعار نظامی و غزلسرایان نام آور، خود نیز طبعی مبتکر و خلاق داشت به گونه ای که اکثر غزل های او بعدها توسط شاعران دیگر مورد تقلید قرار گرفته است.

ویژگی سخن وحشی بافقی

آثار وحشی بافقی

وحشی بافقی شاعر روزگار سختی و تنهایی است که سوز و گداز آن در اشعار زیبا و دلکشش به خوبی مشخص است. وحشی ، غزل سرای توانایی بود که مضمون غزلیاتش؛ عشق ‌های نافرجام و عواطف شدید درونی شاعر با زبانی ساده و نیرومند می باشد.

دیوان اشعار او شامل ۹۰۷۶ بیت غزل، قصیده، ترکیب بند، ترجیع بند، رباعی، قطعه، مثنوی و مخمس می شود.

وحشی بافقی دو منظومه عاشقانه نیز به نام های مثنوی ناظر و منظور با 1569 بیت( عشق همجنس‌گرایانه پسران شاه با وزیر) و مثنوی فرهاد و شیرین یا شیرین و فرهاد از شاهکارهای دراماتیک ادب پارسی( به استقبال از خسرو و شیرین نظامی گنجه ‌ای) دارد. این منظومه را وصال شیرازی شاعر قرن 13 هـ. ق با افزودن 1251 بیت به آن 1070 بیت قبلی وحشی بافقی ، به پایان رساند. پس از او نیز صابر شیرازی ۳۰۴ بیت بر این منظومه افزود.

مثنوی خلدبرین ، مثنوی معروف دیگر وحشی است که به پیروی و بر وزن مخزن ‌الاسرار نظامی گنجه‌ای سروده است. مثنوی‌ های کوتاه دیگری هم از وحشی بافقی در مدح و هجو و نظایر آنها باقی مانده که اهمیت منظومه ‌های قبلی را ندارد.

ساقی نامه طویل ترجیع بند او در نوع خود بی نظیر است که بعد از وحشی ، بارها توسط شاعران دیگر نیز با همان وزن و مضمون مورد تقلید و جوابگویی قرار گرفته است.

ترکیب بند ها و ترجیع بندهای وحشی به خصوص مربع و مسدس آنها، از جمله نظم های دلنشین دوره صفوی می باشد و بر تمام اشعار غنایی برتری دارد تا بدان حد که کسی در مقام جوابگویی و تقلید آن برنیامده است.

آثار وحشی بافقی

چرا لقب بافقی را وحشی گفته اند؟

گفته شده که زشتی روی، سر بی موی و بی خیالی وی، وحشی را از مردم گریزان و متمایل به گوشه ‌نشینی کرده و این گونه به او لقب وحشی داده اند.

همچنین گفته اند که حاکم کاشان روزی به او گفت:« این وحشی، شعر می تواند گفت؟» و از این روی، کمال الدین تخلص خود را وحشی خواند. البته برخی نیز معتقدند که« وحشی» تخلص برادر وی بوده که کمال الدین آن را برای خود برگزیده است.

وحشی بافقی

خانه وحشی بافقی

خانه وحشی بافقی ، به دلیل معماری و ابزار و ظروف زیبایش، گنجینه ای از تاریخ و ادبیات می باشد که همواره گردشگران بسیاری را به خود جذب کرده و هم اینک، محل استقرار اداره میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری بافق گردیده است.

خانه وحشی بافقی در تاریخ  09/11/1384 با شماره ۱۴۰۳۸در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

خانه وحشی بافقی

اشعار وحشی در موسیقی ایران

در این سال های اخیر، خوانندگان کشورمان از اشعار وحشی بافقی استقبال فراوانی کرده و اشعار وی را با صوتی خوش خوانده اند که برخی از این خوانندگان گرامی شامل علی همایون، محسن چاوشی، امیر بهمنش، علی زند وکیلی و ... می شوند.

اشعار وحشی در موسیقی ایران

علت مرگ وحشی بافقی

وحشی بافقی در سال 991 هـ. ق در شهر یزد وفات یافته و عده ای علت مرگش را معشوق وی می دانند. پیکر بی جانش در كوی( سربرج) یزد به خاک سپرده شده و بعدها سنگی بر گورش نهاده اند كه این غزل وحشی بر روی آن حک شده است؛

كـردیـم نـامــزد بـه تـو بـود و نـبـود خـویـش              گـشـتـیـم هـیـچ كـاره مــلــک وجـود خــویــش

قبر وحشی در طی زمان محو و سنگش را انتقال دادند ولی در سال 1328 شمسی،« امیر حسین خان زاده دانشمند بختیاری و حاکم آن زمان یزد» آن را از حمام صدر بیرون آورد و در صحن ساختمان تلگراف خانه یزد پس از ساخت بنای یادبود، سنگ را بر آن نصب كرد .

نمونه ‌ای از اشعار وحشی

من آن مرغم که افکندم به دام صـد بـلا خـود را                 به یـک پـرواز بـی‌ هــنـگـام کـردم مـبـتـلا خـود را

نه دسـتی داشـتم بر سر نه پایی داشتـم در گـل                 به دست خویش کردم این‌چنین بی‌دست و پا خود را

چنـان از طـرح وضـع ناپـسنـد خود گــریـزانـم               که گـر دسـتـم دهد از خویش هم سـازم جدا خود را

گر این وضع است می‌ترسم که با چندین وفاداری                شـود لازم کـه پـیـشـت وانـمایـم بـی ‌وفـا خـود را

چو از اظهار عشـقم خویـش را بیـگـانه مـی‌داری                نمـی‌بایـست کـرد اول به ایـن حـرف آشـنا خـود را

ببین وحشی که در خوناب حسرت ماند پـا در گل                کسی کـو بـگـذرانـدی تـشــنه از آب بـقـا خـود را


پرسش و پاسخ


جهت ثبت نظر ، ابتدا وارد سایت شوید یا ثبت نام نمایید


جهت ثبت نظر ، ابتدا وارد سایت شوید یا ثبت نام نمایید
ENamad Samandehi
از رادینا بپرسید